سلامت و پزشکیعمومیویژه

گل مژه، شالازیون و بلفاریت علایم و راه های درمان

گل مژه، شالازیون و بلفاریتگل مژه، شالازیون و بلفاریت

آشنایی با علایم، علل و درمان گل مژه، شالازیون و بلفاریت

گل مژه و یا هوردئولوم(stye=hordeolum): عبارت است از التهاب غدد چربی (سباسه) در لبه پلکها و ریشه مژه ها که بصورت یک آبسه کوچک تظاهر می یابد.

علت ایجاد گل مژه:

علت ایجاد آن عفونت باکتریایی استافیلاکوکی فولیکول مژه ها میباشد.

انواع گل مژه:

1-گل مژه ی خارجی:یک التهاب چرکی در فولیکولهای پلک عفونی و غدد چربی میباشد. بصورت یک تورم حساس به لمس و قرمز (یک برجستگی کوچک ) در لبه پلک تظاهر می یابد. این گل مژه معمولا به سرعت تخلیه و چرک خود را خارج می سازد.

2-گل مژه ی داخلی:بصورت یک التهاب قرمز و دردناک تظاهر می یابد. اما دیرتر بهبود می یابد، چراکه آبسه نمیتواند براحتی چرک خود را تخلیه کند. ممکن است دارای برجستگی ی کوچک قابل رویت نباشد. این گل مژه میتواند باعث تاری دید و سوزش چشم گردد.

علایم گل مژه:

1-قرمزی، تورم و درد در پلک.

2-حساسیت به نور.

3-اندکی تاری دید.

4-باز نشدن کامل پلک.

5-یک برجستگی کوچک شبیه جوش.

6-احساس وجود شن در چشم.

7-اشک ریزش.

8-یک نقطه ی زرد رنگ در مرکز گل مژه.

درمان گل مژه:

1-اغلب گل مژه ها پس از چند روز به خودی خود تخلیه خواهند شد، اما روند تخلیه ی چرک گل مژه را میتوان با قرار دادن کمپرس گرم و مرطوب تسریع کرد.

2-یک دستمال تمیز تا شده را درون آب داغ قرار دهید، سپس بیشتر آب آن را بگیرید و 10 تا 15 دقیقه و 4 مرتبه در روز روی پلک درگیر قرار دهید.

3-چنانچه گل مژه به خودی خود بهبود نیابد (پس از 4-3 روز)، باید با مراجعه به پزشک متخصص اقدام به شکافتن و تخلیه چرک آن کرد.

4-میتوان از آنتی بیوتیک های چشمی به شکل پماد و قطره استفاده کرد.

نکته: گل مژه از لحاظ تکنیکی یک جوش است. بنابراین میتوان آن را با اعمال فشار ترکاند. اما از تخلیه آن خودداری کنید چراکه ممکن است باعث گسترش عفونت گردد.

نکته:از مالش پلکهای گل مژه زده خودداری کنید.

نکته:احتمال عود مجدد گل مژه وجود دارد.

نکته: گل مژه چندان مسری نیست اما بهتر است نکات بهداشتی (شستن دستها و چشمها) را رعایت کنید.

نکته:همه ی گل مژه ها از چرک(pus) پر شده و در نهایت شکافته و تخلیه میشوند.

نکته:گل مژه به قدرت بینایی آسیب نمیرساند.

نکته:عدم درمان گل مژه به گسترش عفونت منجر می شود.

چه هنگام باید به پزشک مراجعه کرد:

1-وقتی گل مژه به خودی خود سرباز نکند و بهبود نیابد. (بیش از 3 تا 4 روز دوام یابد)

2-احساس درد در چشم و یا ایجاد اختلال در دید.

3-چنانچه بطور متوالی گل مژه مجددا عود کند.

چطور از گل مژه پیشگیری کنیم؟

1-از تماس یافتن دستهای آلوده با چشمها و یا مالیدن چشمها با دست خودداری کنید.

2-دستان خود را در طول روز بطور مرتب بشویید.

3-چشمهای خود را هنگام استحمام با شامپو بچه ی ملایم شستشو دهید.

4-از به اشتراک گذاشتن لوازم آرایشی چشم خودداری کنید. همچنین قبل از خواب حتما آرایش صورت خود را پاک کنید.

5-چنانچه زیاد گل مژه میزنید: شامپو بچه ی ملایم را با آب گرم رقیق کرده و بوسیله یک گوش پاک کن ریشه مژه ها و پلک ها را هفته ای چند بار تمیز کنید تا میکروبها، چربی و سلولهای مرده ی اضافی پاک و زدوده شوند.

6-کسانی که از لنز تماسی استفاده میکنند بایستی بهداشت مربوط به گذاشتن و برداشتن لنزها را بخوبی رعایت کنند.

شالازیون(chalazion): عبارت است از التهاب غدد چربی که بصورت یک کیست (یک توده متورم و برجسته ی بسیار ریز و یا به اندازه یک نخود فرنگی) در پلک (معمولا پلک فوقانی) تظاهر می یابد.

علت ایجاد شالازیون:

انسداد مجاری غدد میبومین(meibomain)(یکی از غدد تشکیل دهنده فیلم اشک) و التهاب این غدد که باعث تجمع مواد مترشح شده از آن می شود. علت پیدایش این عارضه عفونت باکتریایی نیست اما میتواند عفونی گردد.

علایم شالازیون:

1-معمولا بدون درد است. (روزهای نخست ممکن است دردناک باشد)

2-ممکن است پلک حساس به لمس باشد.

3-حساسیت به نور.

4-اشک ریزش.

5-یک برجستگی سفت، گرد و بی درد در وسط پلک (که با مرور زمان اندازه آن کوچکتر و یا بزرگتر می شود)

نکته:چنانچه اندازه شالازیون بزرگ باشد به خاطر فشاری که به قرنیه وارد میسازد ممکن است ایجاد آستیگماتیسم و تاری دید کند.

راه درمان شالازیون:

1-معمولا ظرف یکماه به خودی خود بهبود می یابد.

2-قرار دادن کمپرس گرم مشابه درمان گل مژه.

3-چنانچه اندازه شالازیون بزرگ باشد و در دید و زیبایی ایجاد مشکل کند، و یا پس از 6 هفته بهبود نیابد، شالازیون توسط پزشک با یک جراحی ی سرپایی تحت بی حسی موضعی برداشته می شود. (و یا ممکن است استروئید داخل ضایعه تزریق گردد)

بلفاریت(blepharitis): به التهاب گسترده و منتشر پلکها اطلاق میگردد. بلفاریت یک ضایعه ی مزمن پوستی محسوب میگردد.بلفاریت نیز به دو فرم قدامی وخلفی تقسیم بندی میگردد.

علایم بلفاریت:

1-چشم قرمز و پر اشک.

2-احساس وجود شن در چشم.

3-خارش پلک ها و سوزش چشمها.

4-پلک های قرمز و ملتهب.

5-حساسیت به نور.

6-اشک کف آلود.

7-پوسته های روغنی در ریشه مژه ها و یا روی پلک (گاه همراه با زخم).

8-ریختن مژه ها و یا رشد ناهنجار آنها (رویش در جهت غیر طبیعی)

9-پوسته پوسته شدن پوست اطراف چشم.

10-خروج ترشحات چرکی از ریشه ی مژه های از دست رفته.

11-چسبندگی پلک ها به یکدیگر هنگام برخاستن از خواب.

علل ایجاد بلفاریت:

1-شوره سر و یا ابروها (درماتیت سبورئیک).

2-عفونت باکتریایی (استافیلاکوک).

3-عملکرد ناهنجار غدد چربی در پلک.

4-آکنه روزاسه،اگزما،پسوریازیس.

5-واکنش آلرژیک.

6-عفونت با شپش.

7-مواجهه با دود و بخارات تحریک زا .

نکته: دو عامل چربی (اضافی) و میکروب (استافیلوکوک) در ایجاد بلفاریت نقش دارند.

نکته: بلفاریت ممکن است به گل مژه، شالازیون، خشکی چشم، اشک ریزش چشم، التهاب ملتحمه و یا صدمه به قرنیه منجر گردد.

درمان بلفاریت:

1-درمان عامل زمینه ای آن.

2-رعایت اصول بهداشتی (نحوه پیشگیری از گل مژه).

3-تجویز آنتی بیوتیک ها و استروئیدهای چشمی موضعی و یا سیستمیک.

4-شستشوی مرتب چشمها با شامپو بچه روزی، به ویژه قبل از خواب و صبح هنگام برخاستن از خواب.

نکته: بلفاریت را میتوان کنترل کرد اما نمیتوان آن را بطور کامل درمان کرد. این عارضه معمولا به کرات مجددا عود می کند.

نکته: تا بهبودی ی کامل گل مژه، شالازیون و بلفاریت از آرایش کردن چشمها و استفاده از لنزهای تماسی جدا خودداری کنید. / مردمان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + هشت =

دکمه بازگشت به بالا