عمومی

بررسی Grand Theft Auto The Trilogy The Definitive Edition

به طور قطع سری بازی‌های Grand Theft Auto برای بسیاری از ما، از درخشان‌ترین تجربه‌ها در صنعت بازی‌های ویدئویی محسوب می‌شود. سری Grand Theft Auto برای اولین بار در سال 1997 برای داس ویندوز و کنسول‌های پلی استیشن و گیم بوی کالر معرفی شد. نسخه اول این بازی که قالبی دو بعدی و ژانر اکشن و ماجراجویی داشت، خیلی زود توانست محبوبیت بسیاری در عصر خود کسب کند. از جمله دلایل اصلی محبوبیت این عنوان می‌توان به آزادی عمل گیمر در ماموریت‌ها و همچنین خشونت بالای آن اشاره کرد. این بازی در سه شهر وایس سیتی (Vice City)، لیبرتی سیتی (Liberty City) و سان اندریس (San Andreas) که نمایندگان شهرهای بزرگ میامی، نیویورک و سان فرانسیسکوی آمریکا بودند رخ می‌داد و کاربر قادر بود تا بدون محدودیت خاصی به فعالیت‌های خشن در این سه شهر بپردازد؛ کمابیش می‌توان گفت که اولین جرقه برای خلق دنیاهای جهان باز و غیرخطی با سری GTA خورد و این جرقه خیلی زود توانست چنان بازخوردی از مخاطبان و همین طور ناشران بزرگ دریافت کند که استودیوی سازنده را مجاب به ادامه دادن این فرنچایز نماید.


Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition


  • امتیاز کاربران

    8 ratings4.4/10


  • امتیاز متاکریتیک

    0.5
  • ژانر

    اکشن-ماجرایی
  • تاریخ انتشار
    20 آبان 1400
  • پلتفرم‌ها

    ایکس باکس سری ایکسایکس‌باکس وانپلی استیشن 5پلی‌استیشن 4نینتندو سوییچ
  • ناشر بازی

    راک استار
  • سازنده

    Rockstar Games
  • حالت بازی

    تک نفره
  • درجه سنی بازی
    مناسب برای 17 سال به بالا

طی سال‌های بعدی و با خریده شدن استودیوی سازنده توسط Take 2، شاهد عرضه‌ی نسخه‌های جدید این بازی بودیم. سری در سومین نسخه‌ی خود وارد دنیای سه بعدی شد و در کنار ماموریت‌های نسخه‌های پیشین، روایت و شخصیت پردازی را هم به مجموعه اضافه کرد. پس از این نسخه و در طی سال‌های بعد شاهد عرضه‌ی بازی‌های درخشان Grand Theft Auto: Vice City در سال 2002 و Grand Theft Auto: San Andreas در سال 2004 بودیم. استودیوی سازنده که حالا به راک استار نورث تغییر نام داده بود، در نسخه‌ی Grand Theft Auto: Vice City با ترکیب کردن المان‌های مافیایی دهه‌ی هشتاد و طرح روایت جذاب پردراما در کنار شخصی پردازی، این بازی را به موفقیتی فوق العاده برساند؛ به طوری که هنوز هم تامی ورستی (Tommy Vercetti) برای عده‌ی زیادی از ما یادآور تجربه‌ی فوق العاده در این فرنچایز است.

این استودیو در عنوان Grand Theft Auto: San Andreas با تمرکز ویژه روی دنیای بازی و توسعه‌ی آن خیلی زود توانست موفقیت پیشین خود را تکرار کند. آزادی عمل کاربران در Grand Theft Auto: San Andreas بیش از همیشه بود و المان‌هایی نظیر شخصی سازی ظاهرا کارکتر، تجهیزات متنوع، قابلیت تعامل پذیری با محیط و کاراکترهای غیرقابل بازی و… تجربه‌ی این عنوان را به شدت لذت بخش می‌نمود. بازی پیشرفت گرافیکی خارق العاده‌ای نداشت، اما داستان و پرداخت خوب در کنار تمامی این امکانات جدید باعث شد تا Grand Theft Auto: San Andreas در فروش رکورد بی‌سابقه‌ای را به ثبت برساند و به یکی از پرفروش‌ترین بازی‌های پلی استیشن 2 تبدیل گردد. این بازی در نهایت توانست قریب به 27.5 میلیون نسخه در تمامی پلتفرم‌ها به فروش برساند که در زمان خودش کاملا بی‌رقیب بوده است. اما این تازه آغاز موفقیت‌های این فرنچایز در ابعاد جهانی بود.
و حالا پس از سال‌ها و عرضه‌ی نسخه‌های متعدد از فرنچایز Grand Theft Auto و در حالی که قریب به 9 سال از عرضه آخرین نسخه‌ی این سری یعنی عنوان درخشان Grand Theft Auto V می‌گذرد، راکستار گیمز تصمیم گرفته است در اقدامی قابل پیش بینی، سه نسخه‌ محبوب و کلاسیک این فرنچایز را در قالب ریمستر مجددا عرضه کند.

مطلب پیشنهادی:فیلم Captain America 4 در دست ساخت قرار داردبازگشت استیو یا ادامه با سم؟
فیلم Captain America 4 در دست ساخت قرار دارد

استودیو بازی‌سازی Grove Street Games که پیش از وظیفه‌ی پورت کردن نسخه‌های GTA را برای iOS، اندروید، ایکس باکس 360 و پلی استیشن 3 برعهده داشته است، طی بیشتر از دو سال اخیر مشغول توسعه‌ ریمستر سه گانه‌ی کلاسیک این فرنچایز یعنی Grand Theft Auto: San Andreas و Grand Theft Auto: Vice City و 3 Grand Theft Auto بوده است. این مجموعه که روز 20 آبان برای پلتفرم‌های کامپیوتر، کنسول‌های پلی استیشن 4 و 5 و ایکس باکس سری ایکس و اس و ایکس باکس وان و البته نینتندو سوییچ عرضه شد، تا به این لحظه حواشی و مشکلات فراوانی داشته است. در اولین برخورد، نسخه‌ی کامپیوتر تنها پس از گذشت یک روز به همراه لانچر راکستار از دسترس خارج شد.

طبق اطلاعات منتشر شده از سوی کاربران این موضوع مربوط به فایلی بوده است که یکی از کاربران در نسخه کامپیوتر پیدا کرده است. کاربری با نام Vadim M فیلم main.scm در کدهای Definitive Edition هر سه بازی پیدا کرده که «جام مقدس» (holy grail) نام دارند. گفته می‌شود که این فایل شامل محتوای حذف شده از بازی و پیام‌هایی از اعضای استودیو می‌شود و به همین علت هم بود که بازی برای کاربران کامپیوتر از دسترس خارج شد. چندی بعد هم راکستار با انتشار پیامی همین گمان را به نوعی تایید کرد و تنها چندروز بعد، مجددا ریمستر سه گانه به کامپیوتر برگشت. اما این تمام مشکلات این سری نبود! اما پیش از پرداختن به سایر حواشی لازم است بدون پیش فرض ذهنی به ریمستر سه گانه نگاهی داشته باشیم. به طور قطع در این مقاله بازی را از حیث داستان و شخصیت پردازی بررسی نمی‌کنم چرا که این سه عنوان همان آثار درخشان کلاسیک هستند که احتمالا پیش از این تجربه کرده‌اید. در این بررسی ما مسائلی که مشمول ریمستر می‌شوند را بررسی کرده و نسبت به آن‌ها به بازی نمره داده و می‌سنجیم که آیا ارزش خرید دارد یا نه.

مطلب پیشنهادی:خیالتان راحت! فیلم Spider Man No Way Home قطعا چند اسپایدرمن خواهد داشتیونیورس سینمایی در هالیوود Level UP می‌شود!
خیالتان راحت! فیلم Spider Man No Way Home قطعا چند اسپایدرمن خواهد داشت

پیش از هر قضاوتی لازم است مفهوم ریمستر (Remaster) را بازگو کنیم. زمانی که اشاره به ریمستر می‌کنیم، معمولا به بازی با پایه‌ی گرافیک اصلی خود اما با طراحی بهتر، رندر باکیفیت‌تر و مکانیسم قابل تجربه‌ی مدرن‌تر برای پلتفرم های جدیدتر اشاره داریم. این مفهوم با بازسازی (Remake) محصول کاملا متفاوت بوده و هزینه به مراتب کمتری دارد. از این رو در ابتدا نبایست انتظارات را از ریمسترها، به ویژه سه گانه‌ی Grand Theft Auto که متعلق به دو دهه قبل است را چندان بالا نگه داشت. اما زمانی که این ریمستر طی دو سال ساخت و با برچسب خرید 60 دلاری عرضه می‌شود، قطعا انتظارات از آن بالاست و این دقیقا جایی است که راکستار مرتکب اشتباه شده است. هایپ و انتظار طولانی برای عرضه‌ی ریمستر نسخه‌های کلاسیک GTA، قیمت بالا و استناد به ریمسترهای موفق چند سال گذشته توقعات گیمرها را به شدت بالا برده بود؛ اما خروجی در حد این انتظارات نبود.

اولین نکته‌ی قابل تامل در سه نسخه‌ی عرضه شده چه روی کنسول و چه روی کامپیوتر، کیفیت جلوه‌های بصری و تکسچرهای بازی است. هر سه نسخه‌ی ریمستر شده نسبت به ورژن کلاسیک خود شامل تغییرات گسترده‌ای شده‌ند. بازی به وضوح از حیث کیفیت بصری پیشرفت داشته است. تکسچر و بافت و جزییات محیط به شکل ویژه‌ای نسبت به نسخه‌ی کلاسیک شامل بهبود یافته‌ند، Draw Distance افزایش یافته و مشکل لود دیر محیط حل شده است همچنین نورپردازی و سایه‌ها به لطف باز طراحی در محیط روشن به مراتب بهتر عمل می‌کنند و رنگ‌‌ها درخشان‌تر و زنده‌ترند. با وجود بهبود نسبت به نسخه‌های پیشین، اما همچنان کیفیت جلوه‌های بصری نسخه عرضه شده قابل رقابت با بازی‌های امروزی نیست.

از طرفی مدل سازی شخصیت‌های بازی، به ویژه در نسخه‌ی Grand Theft Auto: Vice City چندان قابل قبول نیست. مدل سازی در نسخه ریمستر سه عنوان موجب شکل گیری کاراکترهایی با ظاهر خمیری شکل و نامتناسب شده است که حتی از ظاهر اصلی شخصیت‌های کلاسیک بازی بیار دور هستند. علاوه بر این جزییات صورت، بافت بدن و شخصیت‌ها نیز چندان چنگی به دل نمی‌زند. مورد دیگر که در سه بازی به شکل قابل توجهی در ذوق می‌زند، انیمیشن و حرکات کاراکترهاست. ظاهرا استودیوی بازی‌سازی Grove Street Games چندان در این بخش تغییراتی ایجاد نکرده است چرا که موشن و حرکات بدن و چهره‌ی کاراکترها چندان تغییر چشم گیری نسبت به نسخه‌های کلاسیک ندارد و کاراکترها کاملا به شکلی تصنعی و ضعیف حرکت می‌کنند. این موضوع در حالات چهره و انیمیشن‌های صورت نیز بیشتر به چشم می‌آید که در انتقال احساسات و حالات اصلا موفقیتی ندارند.

مطلب پیشنهادی:واکاوی گزارش سالیانه فیلیمو – بچه‌ها پادشاه هستندباب اسفنجی قهرمانه!
واکاوی گزارش سالیانه فیلیمو – بچه‌ها پادشاه هستند

همان طور که گفتیم نورپردازی سه عنوان شامل تغییرات بسیاری شده است و بازی در روز جلوه‌ای به شدت بهتر از نسخه‌های قبل دارد. از طرفی دیگر خبری از مه یا نورپردازی‌های سنگین برای پوشاندن ضعف لود محیط نیست. اما هرچقدر که ریمستر در نورپردازی و سایه زنی محیط روز موفق بوده است، در محیط شب، سه بازی وضعیت جذابی ندارند. این موضوع در کنار باران‌های متوالی و شدید به خصوص در نسخه‌ی Grand Theft Auto: San Andreas چنان بد است که در برخی محیط‌ها عملا دید کاربر مختل می‌شود و بازی قابل تحمل نیست. از طرف دیگر در نسخه‌ی ریمستر حالاتی با نام fidelity و performance تعبیه شده است که به شما اجازه‌ی تجربه‌ی بازی در رزولوشن فورکی و تا 60 فریم بر ثانیه را می‌دهد که برای عنوانی با این کیفیت چندان ضروری به نظر نمی‌رسد. این موضوع باعث شده تا بازی در کنسول‌های قدرتمند نسل نهمی نیز دچار افت فریم شود و تجربه‌ی نامناسبی را منتقل کند.

از جلوه‌های بصری که بگذریم، مورد قابل بررسی دیگر در نسخه‌های ریمستر مسئله‌ی مکانیک و گیم پلی بازی است. همان طور که گفتیم بازی از حیث مراحل و گیم پلی کمابیش همان تجربه‌ی نسخه‌های کلاسیک را ارئه می‌دهد و تغییری را در مراحل شاهد نیستیم (حتی مراحل هلی کوپتر Vice City هم سرجایش است!). اما مکانیک بازی دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. شاید اساسی‌ترین تغییر آن را بتوان سیستم نشانه گیری و شوتینگ بازی دانست. اگر پیش از این نسخه‌های GTA 3 و Vice City را تجربه کرده باشید متوجه مکانیک شوتینگ دشوار و غیربهینه شده‌اید؛ این بخش در نسخه‌های ریمستر کاملا تغییر کرده و مانند سایر نسخه‌ها به Aim Assist مجهز شده‌ند. علاوه بر این سیستم کنترل وسایل نقلیه نیز تغییر کرده‌ و بهبودهایی جزیی داشته‌اند. دو نسخه‌ی قدیمی‌تر نیز به سیستم چک پوینت مجهز شده‌اند تا پیشبرد بازی تسهیل گردد.

با وجود تمامی این تغییرات، متاسفانه سیستم گیم‌پلی دو بازی قدیمی‌تر به ویژه GTA 3 کاملا منسوخ شده است؛ در نتیجه اگر از طرفداران پروپاقرص سری نباشید احتمالا تجربه‌ی این عنوان چندان برایتان لذت بخش نخواهد بود. از طرفی طراحی مراحل و پازی‌های بازی بدون کوچکترین تغییری اعمال شده است که بعضا طی آن برای مخاطب طاقت فرسا و خسته کننده خواهد بود. موضوع قابل تامل دیگر ضعف‌های شدید فنی بازی است. تعداد باگ‌های بازی چنان زیاد است که به تجربه‌ی بازی آسیب می‌زند. این مشکلات شامل در هم فرو رفتن تکسچرها، فیزیک غلط وسایل نقلیه و محیط، افت شدید فریم و… هستند. این موضوع باعث شده تا بسیاری از خریداران این سه گانه، درخواست بازگشت پول خود را کرده‌اند. این نارضایتی تا جایی پیش رفته که مخاطبان در مجموع به این بازی امتیاز متاکریتیک 0.5 دادند که یک فاجعه برای راکستار محسوب می‌شود.

مطلب پیشنهادی:تیم : بازی‌هایی که یواشکی خریدیم!
تیم : بازی‌هایی که یواشکی خریدیم!

در نهایت لازم است ذکر کنیم که این ریمستر با وجود تمام ضعف‌هایش هرگز نمی‌تواند به جایگاه پرارزش این سه عنوان در صنعت ویدئو گیم لطمه بزند. تاثیری که سری بازی‌های Grand Theft Auto بر صنعت بازی گذاشتند غیر قابل انکار است و انتظار می‌رفت پس از بیست سال، خروجی بهتری ازین سه اثر داشته باشیم. بازی از نظر بصری و گرافیک دچار بهبودهای قابل توجهی شده است اما همچنان نسبت به باقی عناوین ریمستر شده قابل توجه نیست. بافت و مدلسازی به خصوص در کاراکترها به بدترین شکل صورت گرفته و موجب آسیب خوردن به هویت کاراکترهای دوست داشتنی‌مان شده است. مکانیک و گیم پلی آن طور که انتظار می‌رفت بهبود چشم گیری نداشته‌اند و به عنوان یک سبک گیم پلی منسوخ شناخته می‌شوند که برای مخاطب امروزی کسل کننده خواهند بود. و در انتها تمام این پکیج با وجود برچسب قیمت 60 دلاری کاملا نامتناسب به نظر می‌رسد. انتظار می‌رفت که راکستار پس از دو دهه ادای دین بهتری به این عنوان می‌نمود.

خلاصه بگم که…

مجموعه‌‌ی Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition ریمستر سه اثر درخشان سری است که پس از بیست سال و به منظور پاس داشت این سه عنوان باارزش توسط راکستار و به دست استودیوی بازی سازی Grove Street Gam ساخته شده است. بازی هیچ تغییر محتوایی نداشته و تنها تفاوت با نسخه‌های کلاسیک تغییرات بصری، نورپردازی، تکسچر و مکانیک و فیزیک بازی است.

می‌خرمش

اگر از طرفدارن دو آتشه‌ی سری کلاسیک Grand Theft Auto: هستید، احتمالا تهیه‌ی مجموعه‌‌ی Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition فرصت مناسبی باشد تا به وسیه‌ی آن سری به نوستالژی‌های کودکی و نوجوانی خود بزنید. با این تفاوت که این بار نورپردازی، رنگ و جلوه‌های بصری با کیفیت به مراتب بهتری عرضه می‌شود و مکانیک بازی با وجود منسوخ شدن گیم پلی، بهبود یافته است.

نمی‌خرمش

در نهایت مجموعه‌‌ی Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition به هیچ عنوان آن اثری که انتظارش را داشتیم، نیست. بازی با مشکلات فنی فراوان، مدلسازی ضعیف، مکانیک ضعیف و گیم پلی منسوخ شده و با برچسب قیمت 60 دلاری عرضه شده است که از آن عنوانی با ارزش خرید بسیار پایین می‌سازد.


  • امتیاز 60
  • امتیاز کاربران

    8 ratings4.4/10

  • امتیاز متاکریتیک0.5

مطلب پیشنهادی:7 باس سری دارک سولز که مثل سدی غیرقابل نفوذ برای گیمرها بودندباس‌هایی که اشک خیلی‌ها را درآوردند
7 باس سری دارک سولز که مثل سدی غیرقابل نفوذ برای گیمرها بودند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 1 =

دکمه بازگشت به بالا