عمومی

بررسی بازی Lost Judgment کارآگاهی با طعم یاکوزا

شرکت سگا با آن غولی که سال‌ها پیش بود، فاصله زیادی گرفته و حالا رسما شرکتی است که حرف خاصی برای گفتن ندارد. چند فرنچایز انگشت‌شمار هستند که سگا را زنده نگه داشتند و یاکوزا یکی از آن‌هاست. بازی جاجمنت در همان دنیای بازی‌های یاکوزا می‌گذرد، با این تفاوت که به جای درگیر شدن در دنیای تبهکاران، شما کارآگاهی خصوصی هستید که باید در مقابل این تبهکاران بایستید. با نقد و بررسی بازی Lost Judgment همراه باشید.


  • امتیاز کاربران

    0 ratings0/10


  • امتیاز متاکریتیک

    83
  • ژانر

    اکشناکشن-ماجرایی
  • تاریخ انتشار
    3 مهر 1400
  • پلتفرم‌ها

    ایکس باکس سری ایکسایکس‌باکس وانپلی استیشن 5پلی‌استیشن 4
  • ناشر بازی

    سگا
  • سازنده

    سگا
  • حالت بازی

    تک نفره
  • درجه سنی بازی
    مناسب برای 17 سال به بالا

یاگامی نام شخصیت اصلی این سری بازی‌ها است، مردی که پیش‌تر در کار وکالت مشغول بوده و یک قضاوت اشتباه او باعث شده متهمی که واقعا گناهکار بوده در دادگاه تبرئه شود و برود و نامزدش را بکشد! یاگامی هم از همان روز وکالت را بوسید و کنار گذاشت و به شغل شریف کارآگاه خصوصی روی آورد؛ شغلی که در آن قانون و عدالت را می‌تواند به هر شکلی که دوست دارد پیش ببرد و دست و پایش بسته نیست.

یاگامی استاد هنرهای رزمی است، با هیچ مظنونی شوخی ندارد و بعد از سوال پیچ کردن طرف اگر به جایی نرسید دست به فنون رزمی می‌برد. بازی در نقش یاگامی این تنوع را دارد که گاهی در حال بزن بزن با خلافکاران سطح شهر هستید و گاهی در یک دفتر معلمین مدرسه در حال بررسی و موشکافی میز یکی از معلمین برای یافتن مدرک و سندی که بتواند ادامه مسیر را برایتان روشن کند. جاجمنت همان LA. Noire است که دز اکشن نیز به آن اضافه شده است و داستانی پیچیده‌تر را روایت می‌کند.

پیش از آن که به سراغ هسته اصلی این بازی یعنی داستان و روایت آن که بهترین نقطه قوتش محسوب می‌شود برویم، به نکات دیگری از جمله گیم‌پلی بپردازیم. خوشبختانه یا شوربختانه (بسته به اینکه کدام یاکوزای قبلی را می‌پسندیدید) گیم‌پلی بازی همچنان در سبک و سیاق یک بازی جهان باز اکشن باقی مانده و مانند Yakuza Like a Dragon به یک نقش آفرینی تبدیل نشده است. مبارزات همان سیستم یاکوزاهای پیشین را دارند و به خاطر نوع حرکات رزمی یاگامی، سریع‌تر و پویاتر هم هستند و انصافا با تجربه این بازی، مبارزه‌های هیجان‌انگیزی پیش روی خود خواهید داشت.

یاگامی چست و چابک بوده و می‌تواند از چندین فنون به صورت همزمان استفاده کند و با یادگیری حرکات جدید در طول بازی، می‌تواند از دیوار راست هم بالا برود و پارکور را وارد کاراته‌بازی خودش کند (اساسا مراحل پارکور بازی در لاست جاجمنت خیلی بیشتر شده و یک ملاقه پر از مواد اساسینز کرید وارد بازی ریخته شده است!). فنون رزمی یاگامی خوشبختانه بسیار متنوع‌تر از بازی قبل شده و دیگر شاهد انیمیشن‌های به شدت تکراری در مبارزات نیستیم. یاگامی جاخالی می‌دهد، می‌زند، دشمنان را می‌گیرد و از همه مهم‌تر اینکه از هر آنچه که در صحنه نبرد باشد می‌تواند استفاده کند؛ چه این وسیله یک دوچرخه باشید چه یک چوب یا حتی سطل زباله.

یکی از مواردی که یاکوزا را کاملا متمایز با سری GTA کرده، عدم امکان ماشین‌سواری در آن است (مگر سوار تاکسی شوید). حالا در نسخه جدید سازندگان یک محک کوچکی زدند و وسیله‌ای مثل اسکیت را وارد کار کردند که می‌توان در گشت و گذار از آن استفاده کرد. این وسیله و کارکردش بسیار بد پیاده سازی شده و شخصا معتقدم که سازندگان باید بی‌خیال استفاده از این ابزار بشوند!

به جز مبارزات ما بخش‌های کارآگاهی هم در داستان داریم که شما باید محیط اطراف را جستجو کنید و به سرنخ‌ها دست پیدا کنید و یا با مظنونین وارد دیالوگ بشوید و گاهی مانند بازی L.A. Noire یا شاید مثال بهتر Ace Attorney، شواهدی را رو کنید که مظنونین را به تته پته وادار و دستشان را رو کند! ناگفته نماند بازی در بخش‌هایی به صورت مخفی‌کاری هم پیش می‌رود که بیشتر شبیه به یک شوخی با این سبک است تا واقعا یک مرحله مخفی‌کاری.

برخلاف بازی قبلی که محیط کوچکی داشت، این بار شاهد دو شهر در بازی هستیم و محیط بازی بزرگتر شده است و البته این مناطق گوناگون ذره ذره در دست گیمر قرار می‌گیرد. شهرهای بازی به شدت پویا هستند و قدم زدن در آنها واقعا حس قدم زدن در یک شهر ژاپنی را به گیمر می‌دهد. انواع و اقسام مغازه‌ها و مینی‌گیم‌ها و ماموریت‌های جانبی در این شهر ریخته و به اندازه موهای سرتان می‌‌توانید با آنها سرگرم شوید و ده‌ها ساعت به سراغ ماموریت‌های اصلی نروید. این بخش‌های جانبی غنی از عناصر همیشگی بازی‌های ژاپنی به حساب می‌آید و کاری می‌کنند که 60 دلارشان کاملا حلال باشد و ده‌ها ساعت گیم‌پلی اضافه بر ده‌ها ساعت دیگر برای تمام کردن بخش داستانی را تقدیم گیمر می‌کنند.

به طور کلی فرایند بازی (مبارزات) در حالت عادی و سخت چالش‌های خوبی به همراه دارند. مبارزات در بخش Story Mode هیچ نوع چالشی به همراه نخواهند داشت و گیمرها می‌توانند با تجربه این مود از بازی، خیالشان راحت باشد که به سراغ داستان نسبتا خوب بازی خواهند رفت. اما حالا که صحبت از داستان شد بد نیست به سراغ اصلی‌ترین سوژه بازی یعنی همین «داستان» و قدرت «درام» در آن برویم.

ادبیات ژاپن یکی از غنی‌ترین ادبیات‌ها به شمار می‌رود و احتمالا نام نویسندگان ژاپنی مشهور زیادی به گوشتان خورده باشد (لااقل اگر اهل کتاب و کتابخوانی باشید). شاید بدانید که در ژانر جنایی نیز این نویسندگان سرزمین آفتاب حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. بازی‌های یاکوزا و در کنار آن سری جاجمنت، برگ برنده‌ای به عنوان «داستان قوی» در خودشان دارند که تقریبا گارانتی موفقیت آنها به حساب می‌آید. داستان در این سری حرف اول و آخر را می‌زند و دیالوگ‌های طولانی و کات‌سین‌های متعدد برای روایت داستان باعث شخصیت پردازی خوب کاراکترها می‌شود.

در همه این بازی‌ها، گیمر باید باحوصله‌تر از همیشه باشد. بگذارد داستان بازی آرام آرام پیش برود و خودش را نشان دهد. روایت داستان در لاست جاجمنت کندتر از همیشه است و به طور کلی سه بخش داستانی برای بازی در نظر گرفته شده که در عین پیوستگی، می‌توان نگاه مستقلی به آنها هم داشت. بخش اول بدترین بخش است و از همین رو شروع تقریبا ناامیدکننده‌ای را برای گیمر رقم می‌زند. فکر می‌کنم عملا 7 8 ساعت و یا بلکه بیشتر طول می‌کشد که داستان به اصطلاح خودمان «روی دور» بیفتد و کمی پیچیدگی و هیجان به آن اضافه شود. این مدت زمان در دنیای امروزی تولید محتوا خیلی طولانی به حساب می‌آید و از همین رو باید تاکید شود که بازی Lost Judgment در این مورد کمی سنتی (که از نظر من بسیار دلنشین هم است!) رفتار می‌کند.

البته مشکلی که بازی Lost Judgment نسبت به سری یاکوزا در روایت داستانش پیدا می‌کند و باعث می‌شود که این سری بازی مانند پدر معنوی خود تبدیل به یک شاهکار نشوند، همانا شخصیت اصلی بازی یعنی یاگامی است. سری یاکوزا که در شماره هشتم خود دچار تغییر و تحولات زیادی شد، کاراکتر جدیدی به نام ایچیبان را به گیمرها معرفی کرد که بسیار شخصیت پردازی جذابی داشت. ایچیبان از قهرمان پیشین 7 بازی اصلی یاکوزا کم نمی‌آورد و توانست هواداران زیادی برای خود پیدا کند اما مشکلی که «یاگامی» به عنوان شخصیت اصلی سری جاجمنت دارد اینست که هیچ چیزی در آن شگفت انگیز نیست. در واقع کاراکتر یاگامی ویژگی‌های خاصی ندارد که بتوان با آن‌ها انس گرفت و شخصیت پردازی‌اش اصلا درست از آب در نیامده است؛ به ویژه در بازی دوم که همان رگه‌های جذابی که در بازی نخست هم برایش پیش آمده بود دیگر وجود ندارند و یاگامی را از یک «کاراکتر اصلی جذاب بودن» به شدت دور می‌کند.

یک سری تصمیم‌هایی که تیم سازنده گرفته‌اند در بازی رخ بدهد و یاگامی در آنها درگیر بشود هم اصلا با عقل و منطق انسان دوستانه جور در نمی‌آید! به عنوان مثال اتفاقی که در همان ساعات اولیه بازی رخ می‌دهد اینست که یاگامی 40 ساله که به دنبال برقراری عدالت در یک مدرسه بزرگ است و می‌خواهد پدیده شوم «قلدری» را در آنجا از بین ببرد، خودش شروع به لت و پار کردن یک سری دانش آموز دبیرستانی می‌شود تا بتواند از ماجرا سر در بیاورد! این تناقض بسیار عجیب است و هر بار که مشغول کتک زدن این جوجه‌ لا‌ت‌ها می‌شوید واقعا از خودتان خجالت می‌کشید!

در واقع می‌توان گفت بازی Lost Judgment همانقدر که دست روی پدیده‌های ملموس دنیای واقعی ما مانند معضل قلدری یا همان Bullying می‌گذارد و داستانش را پیش می‌برد، در نوع روایت آن دچار سوتفاهم می‌شود. (بد نیست بدانید قلدری از پدیده‌هایی است که در تمامی مدارس دنیا وجود دارد و واقعا روی روحیه تمامی آدم‌ها تاثیر می‌گذارد. این معضل در کشورهای آسیایی نظیر چین و ژاپن نیز تبدیل به یک بحران برای نظام آموزشی شده و تاکنون فیلم‌های زیادی در اینباره ساخته شده است.)

در مورد این تناقض‌های پیش‌آمده که در ادامه جریان بازی بیشتر هم به چشم می‌آیند می‌توان نگاه دیگری هم داشت. در واقع همانطور که از عنوان بازی و ادامه داستان اصلی که به ماجرای یک قتل و اجرای عدالت شخصی در برابر آن می‌رسیم، شاید این تناقض به وجود آمده را بتوانیم درک کنیم. در واقع «عدالت» در این بازی «گمشده» و همه چیز به امور شخصی سپرده شده چرا که «سیستم قضایی» نمی‌تواند آن را درست اجرا کند و دائم در حال اشتباه است.

اما بحث دیگری که به داستان بازی لطمه می‌زند موضوع معماها و بخش کارآگاه بازی داستان است. این بخش از بازی با اینکه در ظاهر اولیه هیجان انگیز است اما عملا دست گیمر را از پشت می‌بندد و هیچ اختیاری به گیمر نمی‌دهد. شما در این بخش‌ها هرچقدر هم اشتباه کنید مشکلی وجود ندارد و در نهایت به سراغ گزینه اصلی که بازی مد نظرش خواهد بود پیش می‌روید. این موضوع باعث شده که عملا هیچ شم کارآگاهی به شما دست ندهد و این روند خطی در گیم‌پلی به شدت به بازی لطمه زده است.

به طور کلی بازی Judgement نمی‌تواند داستان جنایی خود را آنجنان که شایسته‌ است پیش ببرد و در مواردی واقعا لنگ می‌زند. بازی در موقعیت‌های کمدی خودی نشان می‌دهد و باید گفت که طنز یکی از یاران همیشگی سری یاکوزا بوده و در بازی Judgement نیز کاملا مشهود است اما گاه این طنازی‌ها بیشتر شبیه مسخره‌بازی می‌شود و حال و هوای جدی داستان بدجوری لطمه می‌خورد.


(1) بررسی بازی Lost Judgment
بررسی بازی Lost Judgment


(2) بررسی اولیه بازی Lost Judgment - مجله اینترنتی سیمرغ پلاس
بررسی اولیه بازی Lost Judgment - مجله اینترنتی سیمرغ پلاس


(3) بررسی بازی Lost Judgment - بازی سنتر
بررسی بازی Lost Judgment - بازی سنتر


(4) بررسی بازی Judgment پیکسل آرتس
بررسی بازی Judgment پیکسل آرتس


(5) کمی آنطرفتر از یاکوزا نقد و بررسی بازی Judgment - گیمفا
کمی آنطرفتر از یاکوزا نقد و بررسی بازی Judgment - گیمفا


(6) بررسی بازی Judgment Remastered - زومجی
بررسی بازی Judgment Remastered - زومجی


(7) Lost Judgment احتمالا محتوای داستانی اضافی دریافت کند - گیم اسکن
Lost Judgment احتمالا محتوای داستانی اضافی دریافت کند - گیم اسکن


(8) نمرات و نقد بازی Lost Judgment منتشر شد
نمرات و نقد بازی Lost Judgment منتشر شد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو − 1 =

دکمه بازگشت به بالا